AHMED
DAVUDOĞLU
130 NOLU
HADİSİN ŞERHİ:
Bu hadîsi
Buhari Müslim ittifakla Said
b. el-Müseyyeb'ten tahric
etmişlerdir. Hadîsi Said
babasından rivayet etmiştir.
Vahidi 'nin Musa b. Ubeyde 'den tahric ettiği bir rivayete göre: Ebu
Talib Ölüm döşeğine düşünce Kureyş:
«Kardeşin oğluna haber gönder de sana şu söylediği cennetten şifabahş olacak bir şeyler yollasın!» demişler. O da Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'e haber yollamış, Nebi efendimiz: ..Şüphesiz ki Allah o cennetin yiyecek ve içeceklerini kafirlere
haram kılmıştır.» buyurmuş.
Sonra Ebu Talib'in yanına giderek ona islamı arzetmiştir. Ebu Talib şu cevabı vermiş: «Eğer
bu şehadet sebebiyle ta'yib
edilerek: amcan ölümden korktu, denilmese bu şehadeti
getirerek seni mutlaka memnun ederdim.»
Salebi'nin rivayetine
göre Resulü Ekrem (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Ebu Talib'e: «Ey
amca! Muhakkak üzerimde en çok hakkı olan ve bana en büyük minnet ihsan eden
insan, sensin. Hiç şüphe yok ki üzerimde babamdan da ziyade hakkı olan sensin.
İmdi bir kelime söyle ki, kıyamet gününde onun sebebiyle şefaatim sana vacib olsun!» demiştir.
Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in amcasından:. «Allah'dan başka ilah yoktur» demesini istemesi kinaye yolu
ile kendisinin de Resulullah olduğunu istemektir.
Çünkü bu iki şehadeti yapmadıkça bir kimseye müslüman hükmü verilemez. Yalnız tevhidi istemiş olmasıda ihtimal dahilindedir.
Çünkü Ebu Talib, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) 'in
hak Nebi olduğunu biliyordu. ifadesi bütün asıl
nüshalarda bu şekilde rivayet edilmiştir; Ve: «Şüphesiz ki sen sevdiğine
hidayet veremezsin...» ayet-i kerimesinin Ebu Talib hakkında nazil olduğunda bütün müfessirler
müttefiktirler. Keza hidayet ve dalalet ancak Allah'a mahsus olduğunda dahi
bütün ulema ittifak halindedirler.
Hadîsden Çıkarılan
Hükümler:
1- Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in şehadeti, kendisine nasib olan
kimse için bir fazilettir.
2- İstenilmeden yemin
etmek caizdir.
3- Bu hadîs
Ebu Taîib'in müşrik olarak
vefat ettiğine nas-san delildir. Maamafih
mesele ihtilaflıdır. Çünkü İbni îshak'ın
rivayetinde: «Abbas; Nebi (Saliaîlahü
Aleyhi ve Selkm)'e; «Ey kardeşim oğluî
Senin amcana arzetîiğin kelimeyi onun gerçekten
söylediğini işittim.» dediği; Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) in
ise: «Ben işitmedim» cevabım verdiği zikredilmektedir. Süheyli
diyor ki: «Abbasm sözünün kabul edilmemesi onu müsîüman değil iken söylediğindendîr.
Şayed o sözü müsîüman
olduktan sonra söylese kabul edilirdi. Nitekim Cübeyr
b. Mut'im'in kafirken
dinleyip müsîüman olduktan sonra eda ettiği hadîsi
kabul edilmiştir.»